Platon’un geçen ana ilişkin artık orada olmayan ama bir şekilde varlığını hissettiren için kullandığı iz metaforu belki de insanın geçmişiyle bugününü bir çizgide buluşturan tek şeydir.

Ankara’da Çankaya sırtlarında güneye doğru iki vadi uzanır. Bir zamanlar bu vadilerden akıp giden ve adını çevresindeki kavak ağaçlarından alan Kavaklıdere ve yeşil kent koridoru bugün varlığını kimi yapı adalarının bahçelerinde, sokaklarında ya da Botanik, Seymenler, Kuğulupark gibi kent parklarında hissettirmektedir.

Adını kuğulardan alan ve şehrin simgelerinden biri olan Kuğulupark yeniden düzenlenirken tasarımı belirleyen temel düşünce kent hafızasının sürekliliği ve doğal yaşamın kentsel yaşam içinde var edilebilmesiydi. Bu itibarla denilebilir ki tasarlanan proje, izlerin peşinde, park içinde kentli yaşantısının ihtiyaçlarına karşılık veren etkinlik alanlarının, kendi dünyasında sürüp giden doğal yaşamla ilişkisinin bir yorumudur.